تربیت دینی فعالیتی است که به منظور شکل دهی به دین داری و ایجاد تحول در آن انجام می شود دین داری نیز به معنای پایبندی به دین و طرحی برای سعادت انسان در چارچوب فطرت است به این معنا که خداوند انسان را برای هدفی خلق کرده و نیروهایی را در او قرار داده که او را به سوی هدف آفرینش سوق می دهد.
نظریه های انسان شناسی مشتمل بر تفسیری دربارۀ پرسش های بنیادی است که دربارۀ انسان مطرح شده است و با درک پژوهشگر از چیستی انسان، مقصد زندگی او و چگونگی نیل به مقصد مرتبط است. مسائلی که در تبیین فطری از انسان بررسی می شود متعدد است و بررسی همۀ آنها در اینجا مد نظر نیست.
انسان شناسی
در این فصل انسان شناسی با نگاه فطری نگر در چارچوب دیدگاه پیروان صدرا، به ویژه علامه طباطبایی بررسی می شود و دامنۀ بررسی ها محدود به مسائلی می شود که برای پیشبرد نظریۀ تربیتی ضرورت دارد. این مسائل عبارتند از:
مفاهیم اساسی
تبیین حقیقت انسان مبتنی بر ساختار توحیدی جهان هستی و جایگاه انسان در آن
تبیین نقش نیروهای درونی در آشکار شدن فطرت الهی و ساخت ساختمان ایمان
تبیین نقش نیروهای بیرونی در آشکار شدن فطرت الهی و شکل دهی به ساختمان ایمان